Σνίτσελ χοιρινό

Κι όμως, αυτό το συνηθισμένο πιάτο είναι από τις πιο νόστιμες συνταγές μας. Θυμάμαι στην εφηβεία που με ρωτάγανε οι φίλοι μου πότε θα τους ξανακαλέσουμε για να το ξαναγευτούν. Χτες με ρώτησε το αγόρι μου "Καλά, δεν έχεις γράψει ακόμα για το περίφημο σνίτσελ σας;". Το μυστικό της συνταγής είναι το μοσχοκάρυδο αλλά θέλει και προσοχή στο τηγάνισμα να βγει μαλακό.

Υλικά
Φέτες χοιρινού κομμένες και χτυπημένες για σνίτσελ, πολύ λεπτές (3-5 χιλιοστά)
1-2 αυγά για κάθε 2 σνίτσελ
τριμμένη φρυγανιά (γαλέτα)
αλάτι και πιπέρι
μοσχοκάρυδο τριμμένο
λάδι για το τηγάνισμα (εγώ πάντα προτείνω αραβοσιτέλαιο)

Πως το μαγειρεύουμε
Καλό είναι το σνίτσελ να ετοιμαστεί μόλις το αγοράσουμε έτσι ώστε να δέσει με τα υλικά του στο ψυγείο μετά για κάποιες ώρες. Ακόμα κι αν είναι να το καταψύξουμε πάλι το ετοιμάζουμε πριν το βάλουμε στην κατάψυξη. Όταν βάζουμε τις φέτες του σνίτσελ στο ψυγείο ή στην κατάψυξη τις διαχωρίζουμε μεταξύ τους με φύλλα αλουμινόχαρτου σε στρώσεις.

Η προετοιμασία είναι πολύ απλή. Χτυπάμε σε ένα μπολάκι τα αυγά ολόκληρα. Βάζουμε σε ένα άλλο μπολάκι τη γαλέτα που θα χρησιμοποιήσουμε, στην οποία ρίχνουμε αλάτι, πιπέρι και το μοσχοκάρυδο. Αν χρεαστεί χτυπάμε κι άλλο τα κομμάτια του κρέατος για να γίνουν πολύ λεπτά. Στεγνώνουμε το κρέας να μην έχει υγρά. Βουτάμε κάθε κομμάτι κρέατος στο μπολάκι με το αυγό και μετά το τοποθετούμε σε ένα μεγάλο πιάτο στο οποίο έχουμε στρώσει από πριν μια δόση από τη γαλέτα με τα καρυκεύματα έτσι ώστε η κάτω μεριά του κρέατος να κολλήσει από τη γαλέτα. Από πάνω ρίχνουμε κι άλλη δόση γαλέτας να πάει παντού και πιέζουμε με το χέρι μας. Επαναλαμβάνουμε για κάθε σνίτσελ. Όπως είπα θέλει κάποιες ώρες στο ψυγείο μετά για να δέσει.

Όταν είναι να το μαγειρέψουμε βάζουμε λάδι σε ένα τηγάνι (τόσο ώστε να μην καλύψει τα σνίτσελ όταν τα βάλουμε μέσα) και το αφήνουμε να ζεστάνει αρκετά σε δυνατή θερμοκρασία (στην κουζίνα μας είναι το 2μιση). Τοποθετούμε όσα σνίτσελ χωράνε στο τηγάνι αφού έχει ψιλοκάψει το λάδι. Σε 2-3 λεπτά θα τα γυρίσουμε από την άλλη μεριά. Επειδή συνήθως φτιάχνουμε περισσότερα σνίτσελ από ότι χωράει το τηγάνι και θα πρέπει να βάλουμε και άλλα μετά για να μη μαυρίσει το λάδι αυτή είναι η κατάλληλη ώρα για να χαμηλώσουμε τη φωτιά λίγο (σε εμάς στο 2). Τα βγάζουμε σε 1-2 λεπτά (καίει πια πολύ το λάδι). Βάζουμε τα επόμενα σνίτσελ στο τηγάνι.

Σερβίρουμε αμέσως ζεστά και ο καθένας μπορεί να χύσει λεμόνι από πάνω. Συνοδεύεται τέλεια με πουρέ αλλά και με ρύζι και πατάτες τηγανητές. Μπορούμε να περιχύσουμε και κάποια σάλτσα από πάνω βασισμένη σε κρέμα γάλακτος και μανιτάρια.

6 σχόλια:

Μαρίνα είπε...

Εγώ το πανάρισμα το κάνω με γάλα-αλεύρι-αυγό-γαλέτα. Τί λες γι' αυτό μιας και είσαι πιο ειδική;

Οι συνταγές της μαμάς μου είπε...

Μαρίνα, δεν θεωρώ τον εαυτό μου πιο ειδική. Μου αρέσει το μαγείρεμα και το φαγητό και παρουσιάζω εδώ τις συνταγές που που αρέσουν και κατά τη γνώμη μου είναι πετυχημένες. Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και άλλες πετυχημένες παραλλαγές μιας συνταγής, π.χ η τυρόπιτα μπορεί να έχει χίλιες δύο διαφορετικές παραλλαγές. Ο τρόπος που αναφέρεις φαίνεται να βασίζεται στο κουρκούτι το οποίο επικαλύπτεται με γαλέτα. Είμαι περίεργη να μάθω πως το φτιάχνεις, φαντάζομαι βγαίνει πιο φουσκωμένη η επικάλυψη μετά το μεγείρεμα. Η κλασσική συνταγή του σνίτσελ που έχω συναντήσει στο internet είναι να το επικαλύψουμε το κρέας με αλεύρι, μετά με αυγό και μετά με γαλέτα. Κάπου συνάντησα παραλλαγή: το περνάμε από αλεύρι, το βουτάμε σε μείγμα γάλακτος και αυγού και μετά του βάζουμε γαλέτα. Αλλού το φτιάχνουν όπως εγώ. Δεν υπάρχει ένας σωστός τρόπος (αν και κάποιοι είναι πιο συνηθισμένοι) και σίγουρα ο κάθε τρόπος θα θεωρείται ο πιο νόστιμος από κάποιους. Αυτό που εμένα μου έχει κάνει εντύπωση στη συνταγή που δίνω είναι το μοσχοκάρυδο, αν δε βάλουμε μας φαίνεται άνοστο.

philosophygirλ είπε...

κοριτσια εγω συνδυασα τις συνταγες σας και εγιναν πολυ νοστιμα!!εβαλα λιγο γαλα στο αυγο και την γαλετα οπως στη συνταγη!!εσπασε και λιγο η γευση του αυγου και πηραν και νοστιμια απο το μοσχοκαρυδο!!!
ευχαριστουμε για τη συνταγη!!!

Θανάσης Κ. είπε...

Πολύ ωραία συνταγή και πολύ ωραίο το μπλογκ σας, χάρηκα πολύ που το ανακάλυψα! Λοιπόν περί σνίτσελ, και εγώ το ξέρω με γάλα - αλεύρι -αυγό - γαλέττα, αλλά κάθε συνταγή έχει τις παραλλαγές της. Ένα δικό μου μυστικό: πρίν το γάλα του βάζω πιπέρι λευκό όμως, όχι άλλο. Του πάει πολύ. Επίσης γίνεται πολύ νόστιμο αν τηγανισθή σε βούτυρο, αρκεί να μην πολυσκεφτόμαστε τις θερμίδες, τις χοληστερίνες και όλες αυτές τις αηδίες που προσπαθούν να μας μετριάσουν την όρεξη και να μας χαλάσουν την απόλαυση!!! Αν μου επιτρέπετε να προσθέσω κάτι γιά όποιον ίσως δεν το γνωρίζει, και έχω γνωστούς που είχαν το ίδιο ΄πρόβλημα΄, τους ξεκόλλαγε η κρούστα. Απαραίτητη προϋπόθεση γιά το σνίτσελ. Το γυρίζετε ΜΟΝΟΝ ΜΙΑ φορά. Αλλοιώς όλη η δουλειά πάει χαμένη, η κρούστα του θα ξεκολλάει σαν παλιά ταπετσαρία από τον τοίχο. Οπότε, όχι πολύ δυνατή φωτιά, λίγο ανασήκωμα στην άκρη, και όταν έχει ροδίσει ωραία, τότε το γυρνάμε και από την άλλη. Αυτά. Να ΄στε πάντα καλά, χάρηκα που γνώρισα το μπλογκ σας!!

Οι συνταγές της μαμάς μου είπε...

Ευχαριστώ Θανάση, οι συμβουλές σου είναι πολύ καλές κι ευπρόσδεκτες. Κι εμείς με τη μαμά μου μόνο μία φορά γυρίζουμε το σνίτσελ.

fil_nik είπε...

Εγώ δεν τα τηγανίζω, τα ψήνω στο φούρνο και γίνονται νοστιμότατα. Άσε που δεν έχω το άγχος μήπως δεν προλάβω να τα τηγανίσω όλα και μου καεί το λάδι...